Bilans panowania Karola Wielkiego

Karol Wielki to jeden z największych średniowiecznych władców w Europie. Był on jednym z kontynuatorów idei odrodzenia cesarstwa rzymskiego. Objął rządy w 768 roku a w Boże Narodzenie roku 800 został koronowany na cesarza. Doprowadził do rozwoju terytorialnego i kulturalnego państwa franków. Po podbojach Karola państwo franków obejmowało prawie całą Europę Zachodnią min. dzisiejsze tereny Francji, Niemiec, Belgii, północnych Włoch, Austrii, Szwajcarii i wielu innych. Karol Wielki był gorącym orędownikiem religii chrześcijańskiej, za swój obowiązek uważał walkę z poganami i niewiernymi. Historycy szczególnie podkreślają udział Karola w rozwoju kultury. Z tego też powodu okres jego panowania nazywany jest renesansem karolińskim. Był to okres niezwykłego rozkwitu kultury i odnowienia fascynacji antykiem. Władca sprowadzał na swój dwór wielu światłych i wykształconych ludzi takich jak Alkuin czy Einhard. Opracowano też nowy, prostszy i bardziej funkcjonalny krój pisma zwany minuskułą karolińską. W szkołach nauczano 7 sztuk wyzwolonych podzielonych na 2 stopnie: niższy trivium i wyższy czyli quadrivium. Samo panowanie oceniane jest różnie ale bezsprzecznie doceniany jest wkład Karola Wielkiego w rozwój kultury.