Rzeczpospolita Obojga Narodów jako kraj bez stosów

Polska w czasach unii z Litwą a więc w czasach Rzeczypospolitej Obojga Narodów była krajem wielonarodowym, wielowyznaniowym i wielokulturowym. Nasze ziemie zamieszkiwali Żydzi, protestanci, Ormianie, Tatarzy i wiele innych grup etnicznych. Jedną z przyczyn tak wielu grup etnicznych na ziemiach polskich była tolerancja religijna, która panowała praktycznie od początków istnienia państwa polskiego. W roku 1573 został wydany dokument zwany artykułami henrykowskimi. Jednym z bardzo ważnych zapisów w nim był tak zwany akt konfederacji warszawskiej, który gwarantował szeroko zakrojoną tolerancję religijną. Na tle całej Europy było to zjawisko precedensowe, ponieważ w innych krajach panowała inkwizycja i inne podobne instytucje, które ścigały wszelkich heretyków i innowierców. W Europie zachodniej również uchwalano dokumenty mające regulować sprawy religijne. Na przykład w Niemczech w 1555 roku zawarto pokój w Augsburgu, na mocy którego przyjęto zasadę – czyj kraj tego wyznanie, a więc to panujący książę narzucał religię swoim poddanym. We Francji wydano edykt nantejski w 1598 roku, który gwarantował tolerancję religijną, ale poza granicami Paryża. Jak więc widać sytuacja w Polsce wyglądała dużo lepiej na tle europejskim.